Zwijgzaam onrecht verdragen?

In dit subforum gelden ruime regels.
(In dit subforum kunnen kerkelijke leer, dogma's etc. worden besproken zonder aanname dat ze waar zijn, vooraf.)
Moderator: - -
Forumregels
Richtlijnen subforum

Wil je een nieuw topic starten, dan kun je hier een topic-start plaatsen.

Moderator: - -
Plaats reactie
Gebruikersavatar
Piebe Paulusma
Berichten: 14450
Lid geworden op: 10 mei 2015, 01:36
Man/Vrouw: M
Locatie: Nieuw Jeruzalem

Zwijgzaam onrecht verdragen?

Bericht door Piebe Paulusma » 06 jan 2019, 15:41

Het is in onze cultuur vrij normaal om fel te protesteren als men onrecht wordt aangedaan. Gisteren las ik in een boek een betoog dat zulks kenmerkend is voor een volk dat niet kan zwijgen en dat het juist een deugd is als men onrecht zwijgend kan verdragen. Volgens de schrijver was iemand die schreeuwt en jammert bij onrecht een klikspaan op de basisschool. Ik vond dit wel een grappig en bedacht me dat ik iets van dezelfde strekking in de Bijbel had gelezen en heb het betreffende vers even opgezocht.

In de eerste brief van Petrus staat:

'Het is een blijk van genade als iemand, doordat zijn aandacht op God gericht is, in staat is onverdiend leed te verdragen.' (1 Petr 2,19)

Voor de verlichting was het vrij gebruikelijk om een rabbijn, pastoor of dominee niet tegen te spreken, zelfs als deze grote onzin zat te verkondigden bijvoorbeeld dat God zijn banksaldo had aangezuiverd.

Is het zwijgzaam verdragen van onrecht een deugd of een teken van gebrek aan assertiviteit? En waarom?
'waarin iemand stout is, daarin ben ik ook stout.'

Mart
Berichten: 568
Lid geworden op: 10 aug 2016, 15:54
Man/Vrouw: M

Re: Zwijgzaam onrecht verdragen?

Bericht door Mart » 06 jan 2019, 19:14

Piebe Paulusma schreef:
06 jan 2019, 15:41
Het is in onze cultuur vrij normaal om fel te protesteren als men onrecht wordt aangedaan.
Als de geschiedenis ons iets heeft aangetoond, is het dat ethiek een kameleon is die probleemloos alle kleuren kan aannemen: het is niet moeilijk gebleken het doden van specifieke groepen mensen als deugd te verkopen, het was aantoonbaar eenvoudig het offeren van weerloze dieren als een dagelijks tafereel te accepteren, en het bleek een kleine opgave slavernij als morele standaard te aanvaarden. Er was een tijd dat men legitiem andersdenkenden op de brandstapel kon horen krijsen overeenkomstig de wet, een tijd waarin men hele bevolkingsgroepen uitroeide conform de regels. Indien een gezonde individuele dosis aan compassie niet aan de basis staat van onze waarden, dan blijft er van moraliteit weinig meer over dan een maatschappelijk gereedschap om een samenleving mee naar de hand te zetten. Daartegen zal een empathisch individu natuurlijkerwijs weerstand voelen.
Gisteren las ik in een boek een betoog dat zulks kenmerkend is voor een volk dat niet kan zwijgen en dat het juist een deugd is als men onrecht zwijgend kan verdragen. In de eerste brief van Petrus staat: 'Het is een blijk van genade als iemand, doordat zijn aandacht op God gericht is, in staat is onverdiend leed te verdragen.' (1 Petr 2,19)
Ik ken geen sterkere bespotting van onrecht en geen effectievere schoffering van onmenselijkheid dan iemand die het vrijwillig ondergaat en er niet voor wegloopt. Jezus en Rabbi Akiva zijn daar voorbeelden van, net zoals relatief recentelijk eveneens Gandhi en Martin Luther King het waagden. De meesten zijn wat minder moedig en hanteren liever een wapen, zoals Sjim'on bar Kochba. Weer anderen hanteren liever de pen zoals de onlangs vermoorde Kashoggi. In alle gevallen lijkt het me zaak onrecht niet als norm te aanvaarden.

Gebruikersavatar
Anja
Berichten: 403
Lid geworden op: 14 dec 2018, 10:00
Man/Vrouw: V
Contacteer:

Re: Zwijgzaam onrecht verdragen?

Bericht door Anja » 06 jan 2019, 20:08

Mart schreef:
06 jan 2019, 19:14
Piebe Paulusma schreef:
06 jan 2019, 15:41
Het is in onze cultuur vrij normaal om fel te protesteren als men onrecht wordt aangedaan.
Als de geschiedenis ons iets heeft aangetoond, is het dat ethiek een kameleon is die probleemloos alle kleuren kan aannemen: het is niet moeilijk gebleken het doden van specifieke groepen mensen als deugd te verkopen, het was aantoonbaar eenvoudig het offeren van weerloze dieren als een dagelijks tafereel te accepteren, en het bleek een kleine opgave slavernij als morele standaard te aanvaarden. Er was een tijd dat men legitiem andersdenkenden op de brandstapel kon horen krijsen overeenkomstig de wet, een tijd waarin men hele bevolkingsgroepen uitroeide conform de regels. Indien een gezonde individuele dosis aan compassie niet aan de basis staat van onze waarden, dan blijft er van moraliteit weinig meer over dan een maatschappelijk gereedschap om een samenleving mee naar de hand te zetten. Daartegen zal een empathisch individu natuurlijkerwijs weerstand voelen.
Gisteren las ik in een boek een betoog dat zulks kenmerkend is voor een volk dat niet kan zwijgen en dat het juist een deugd is als men onrecht zwijgend kan verdragen. In de eerste brief van Petrus staat: 'Het is een blijk van genade als iemand, doordat zijn aandacht op God gericht is, in staat is onverdiend leed te verdragen.' (1 Petr 2,19)
Ik ken geen sterkere bespotting van onrecht en geen effectievere schoffering van onmenselijkheid dan iemand die het vrijwillig ondergaat en er niet voor wegloopt. Jezus en Rabbi Akiva zijn daar voorbeelden van, net zoals relatief recentelijk eveneens Gandhi en Martin Luther King het waagden. De meesten zijn wat minder moedig en hanteren liever een wapen, zoals Sjim'on bar Kochba. Weer anderen hanteren liever de pen zoals de onlangs vermoorde Kashoggi. In alle gevallen lijkt het me zaak onrecht niet als norm te aanvaarden.
Waow, chapeau en hartelijk dank voor het licht dat je erop schijnt. :flower1:
Solo Christo

Unthinking respect for authority is the greatest enemy of Truth (naar Einstein)

coby
Berichten: 3707
Lid geworden op: 01 nov 2013, 23:44
Man/Vrouw: V

Re: Zwijgzaam onrecht verdragen?

Bericht door coby » 07 jan 2019, 09:28

Je moet je mond open doen voor de zwakke, staat ergens.

Gebruikersavatar
Zolderworm
Berichten: 12158
Lid geworden op: 04 mar 2013, 10:26
Man/Vrouw: M

Re: Zwijgzaam onrecht verdragen?

Bericht door Zolderworm » 09 jan 2019, 09:53

Piebe Paulusma schreef:
06 jan 2019, 15:41
Het is in onze cultuur vrij normaal om fel te protesteren als men onrecht wordt aangedaan. Gisteren las ik in een boek een betoog dat zulks kenmerkend is voor een volk dat niet kan zwijgen en dat het juist een deugd is als men onrecht zwijgend kan verdragen. Volgens de schrijver was iemand die schreeuwt en jammert bij onrecht een klikspaan op de basisschool. Ik vond dit wel een grappig en bedacht me dat ik iets van dezelfde strekking in de Bijbel had gelezen en heb het betreffende vers even opgezocht.

In de eerste brief van Petrus staat:

'Het is een blijk van genade als iemand, doordat zijn aandacht op God gericht is, in staat is onverdiend leed te verdragen.' (1 Petr 2,19)

Voor de verlichting was het vrij gebruikelijk om een rabbijn, pastoor of dominee niet tegen te spreken, zelfs als deze grote onzin zat te verkondigden bijvoorbeeld dat God zijn banksaldo had aangezuiverd.

Is het zwijgzaam verdragen van onrecht een deugd of een teken van gebrek aan assertiviteit? En waarom?
Nee, het is het gevolg van een masochistische behoefte. Zeker in de heiligencultuur zien we veel verheerlijking van het masochisme.
Het is voor machthebbers ook heel handig als mensen niet protesteren. Dat gold zeker voor de kerkelijke machthebbers.
Je kunt altijd wel een reden vinden om te zoenen.

Plaats reactie